"คนเราต่างกันมากๆอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก"
"คนเราถ้าชอบไม่เหมือนกันจะคุยกันรู้เรื่องเหรอ"
คุณเชื่ออย่างนั้นหรือเปล่าว?
และการที่บางคนเคยมีแฟนที่นิสัยไม่ตรงกัน
ไม่เหมือนกันเลยสักอย่าง ความชอบก็ต่างกัน
แต่ทั้งสองก็มาคบกันได้ เพื่อนๆต่างก็งงและสงสัย
ว่าทำไมนะถึงรักกันได้และคุยกันได้ถูกคอ
บางทีคนที่เหมือนกันมากๆอาจจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ก็ได้
"ความต่าง"อาจเป็นส่วนเติมเต็มของแต่ละคน
แล้วถ้าต่างกันมากๆมันจะเข้าใจกันได้เหรอ?
เราจะไม่ทะเลาะกันเหรอไง?
เราจะไปไหนด้วยกันได้สนุกเหรอ?
คำถามผุดขึ้นมาในความคิดของเรา
บางทีความต่างอาจจะทำให้เรารู้สึกว่า
เหมือนได้เจอสิ่งใหม่ๆที่ไม่เคยเจอ
ไม่มีความจำเจ ไม่มีความซ้ำซาก
ไม่น่าเบื่อและดูแปลกใหม่แปลกตา
เหมือนได้อ่านหนังสือเล่มใหม่เรื่องใหม่
ที่เราไม่เคยอ่าน
ที่เราไม่เคยคิดว่ามันจะสนุกและน่าสนใจ
พออ่านมันเข้าแล้วกลับติดใจซะจนไม่อยากวางมันลง
และอยากติดตามเรื่องราวตอนต่อไปของมันเรื่อยๆ
สงสัยเราจะหลงรักหนังสือเล่มนี้ซะแล้วสิ.................
มันก็คล้ายๆกันกับ คู่รักคู่หนึ่ง
ฝ่ายชายเป็นคนเงียบๆมุ่งมั่นในการทำงานดูเอาจริงเอาจัง
แต่ฝ่ายหญิงเป็นคนเฮฮาขึ้เล่นพูดเก่งช่างจ้อดูมีชีวิตชีวา
คนหลายๆคนทั่วไปที่มอง
ไม่คิดหรอกว่าสองคนนี้
จะเป็นคู่รักกันคบกันได้
เพราะการแต่งตัวการใช้ชีวิต
ของคนสองคนนี้ช่างแตกต่าง
และจะต้องมีหลายคนที่คิด
ว่าผู้ชายเอาการเอางานคนนี้
ต้องชอบหญิงสาวที่เรียบร้อยจริงจังกับชีวิตไม่เฮฮา
และผู้หญิงขึ้เล่นคนนี้
ต้องชอบผู้ชายที่รักสนุกเฮฮาไม่ซีเรียสอะไรกับชีวิต
เพื่อนของทั้งสองพอต่างรู้ว่าเป็นแฟนกัน
ทำให้เพื่อนของทั้งสองฝ่ายกลับงง
และสงสัยว่ามันคบกันได้ยังไง
มันก็แปลกอีกนั่นแหละว่าทำไม
สองคนนี้ถึงได้รักกันและคบกันได้
บางทีเราคบกัน
เพิ่มที่จะเติมเต็ม
เพื่อที่จะเรียนรู้กันและกัน
ในสิ่งที่เราไม่ได้เป็นและไม่เข้าใจ
ทำให้คนสองคนมาเจอกัน
พูดคุยกันและแลกเปลี่ยน
ในสิ่งที่เราต่างเป็น
และรักกันในความที่เป็นเรา
หรือหลงรักในสิ่งที่ต่างกัน
เราคบกันแต่เราไม่เหมือนกันเลย
เราคบกันได้ไงน้า.....เราคิด
นั่งคิดและคิด คิด คิด คิด และคิด
จนได้คำตอบว่า "ต่างเข้าใจ"
ถึงจะต่างเวลา
ถึงจะต่างนิสัย
ถึงจะต่างความชอบ
ถึงจะต่างการใช้ชีวิต
ถึงจะต่างครอบครัว
ถึงจะต่างภาษา
ถึงจะต่างเชื้อชาติ
ถึงจะต่างร่างและต่างใจ
แต่เราก็สามารถอยู่ด้วยกัน
และรักกันได้อย่างไม่มีเบื่อ
บางทีคนเราอาจจะชอบอะไรที่ไม่เหมือนกับตัวเองนัก
โดยที่เราเองก็ไม่รู้ตัวก็ได้
พอลองไปสัมผัสเรียนรู้
กลับรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่เราต้องการและตามหาอยู่
ไม่แปลกที่คนเราจะหลงรักในสิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้
เพราะคนเราเกิดมาเพื่อที่จะทำความเข้าใจและเรียนรู้
ในสิ่งที่ขาดหายไป
เพิ่มมาเติมเต็มชีวิตของกันและกัน
English
แล้วตอนนี้ทำงานอยุ่แถวไหนนิ
ลืมเลยแล้วชื่ออ่ะไรหนิ
ผมชื่อจอร์จนะ^^''